Korty Tenisowe w Cygańskim Lesie

skocz do nawigacji

Słowniczek pojęć

Pole gry (kort) ma wymiary: 23,77 m długości i 8,23 m (gra pojedyncza) lub 10,97 m (gra podwójna) szerokości. Linie na korcie to:

Kort dzieli na dwie połowy siatka, o wysokości 91,4 cm na środku i 107 cm na obu krańcach.

Nawierzchnia kortu może być:

Najszybszymi kortami są korty trawiaste oraz halowe (piłka przyśpiesza - po odbiciu się od takich nawierzchni), wolniejszymi są korty twarde, a najwolniejszymi korty ziemne (po odbiciu - piłka zwalnia).

W celu rozpoczęcia wymiany piłkę trzeba wprowadzić do gry, czyli zaserwować. Zmiana serwisu następuje naprzemiennie po każdym gemie; pierwszy serwujący jest wyznaczany na początku spotkania przez rzut monetą.

Serwis jest wykonywany z linii końcowej, naprzemiennie z prawej i z lewej strony kortu. Serwujący ma dwie próby czystego trafienia w kort - trafienia piłką w przestrzeń po przeciwnej stronie kortu niż ta z której serwuje, pomiędzy linią końcową a serwisową rywala, czyli w tzw. karo (pole) serwisowe. Jeśli tego nie uczyni, następuje podwójny błąd serwisowy i punkt zdobywa przeciwnik. W czystym serwisie piłka nie może też trafić w siatkę; jeśli muśnie siatkę a następnie spadnie czysto na pole przeciwnika jest tzw. net i serwis jest powtarzany (nie jest to zaliczane jako błąd serwisowy).

Idealnie zagrany serwis, którego przeciwnik nie jest w stanie dosięgnąć swoją rakietą to tzw. as serwisowy. Daje on oczywiście natychmiastowy punkt serwującemu.

Udany serwis rozpoczyna wymianę. Piłka po przekroczeniu siatki może maksymalnie raz odbić się od ziemi. Później należy ją przebić na stonę rywala. Czasami można też zastosować tzw. wolej, czyli odbić piłkę bezpośrednio z powietrza, zanim jeszcze trafi w powierzchnię kortu. Piłka odbita przez nas musi oczywiście czysto trafić w kort po stronie przeciwnika, przy czym trafienie w linię jest uważane za dobre (nawet gdy piłka jest tylko minimalnie styczna do linii po jej zewnętrznej stronie). Zawodnik który jako pierwszy nie odbije piłki, nie przebije piłki przez siatkę lub nie zmieści jej w korcie - traci punkt. W czasie trwania akcji tenisista nie może dotknąć siatki ani odbić piłki znajdującej się na połowie przeciwnika. W przeciwieństwie do siatkówki, w tenisie można zagrać z boku siatki.

Mecz tenisowy dzieli się na sety, a te z kolei na gemy. Na jeden gem składa się od czterech do kilkunastu, czy nawet kilkudziesięciu wymian. Podczas gema serwuje stale ten sam zawodnik. Gema wygrywa zawodnik, który zdobył w nim co najmniej 4 punkty i jednocześnie co najmniej o 2 więcej niż przeciwnik. Punkty w tenisie liczone są w dość specyficzny sposób, kolejno: 0, 15, 30, 40. Jeżeli dojdzie do stanu 40:40, jest to tzw. równowaga (ang. deuce) i do wygrania gema trzeba zdobyć dwa punkty pod rząd. Po pierwszym takim punkcie mówi się, że dany zawodnik ma przewagę (ang. advantage).

W każdym secie zawodnik musi wygrać co najmniej 6 gemów i jednocześnie co najmniej o 2 więcej niż przeciwnik. W większości turniejów przy stanie 6:6 wprowadza się gem trzynasty, rozstrzygający, tzw. tie-break. Jest jednak kilka wyjątków, kiedy w takiej sytuacji gra się dalej, aż do uzyskania różnicy dwóch gemów.

Do zwycięstwa w meczu potrzebne jest wygranie 2 lub 3 setów. Do dwóch gra się we wszystkich turniejach kobiet oraz niektórych turniejach mężczyzn. We wszystkich męskich turniejach Wielkiego Szlema, Pucharze Davisa i niektórych finałach obowiązuje formuła the best of five co oznacza, że mecz kończy się wówczas, gdy jeden z zawodników wygrał 3 sety (wynik: 3-0, 3-1 lub 3-2 w setach).

Od sezonu 2006 w grze podwójnej mężczyzn, w przypadku remisu 1-1 w setach, rozgrywana jest alternatywna metoda zakończenia meczu, czyli tzw. super tie-break. Drużyna która w trzecim secie jako pierwsza zdobędzie 10 punktów (przy 2 punktach przewagi) wygrywa seta i cały mecz.

Mecz tenisowy kończy się, gdy sędzia wypowie sakramentalną formułę gem, set, mecz.

As - serwis uderzony z najwyższą precyzją, plasowany poza zasięgiem przeciwnika. Mianem asa określa się taką piłkę serwisową, której przeciwnik nie może nawet dotknąć swoją rakietą.

Antykros - jest wprowadzonym przez tłumacza neologizmem oznacza, że po kilku uderzeniach krosowych zawodnik odbija piłkę w innym kierunku. W języku francuskim nazywa się to "un coup decroise".

Aut - piłka padająca poza polem gry. W tenisie linia należy do pola gry; aut jest dopiero wówczas, gdy piłka jest całym swoim obwodem po zewnętrznej stronie linii (ślad piłki styczny z linią oznacza, że piłka nie jest autowa).

Approach shot - uderzenie z końcowej linii kortu które przygotowuje dobrą pozycję przy siatce.

Australian doubles formation - pozycja używana w deblu gdzie serwujący i jego partner znajdują się po tej samej stronie kortu.

Bekhend (ang. beckhand) - uderzenie z lewej zewnętrzną stroną rakiety ( u praworęcznych; u leworęcznych będzie to uderzenie z prawej, choć nadal zewnętrzną stroną rakiety).

Backcourt - teren pomiędzy linią końcową kortu ( baseline) a serwisową.

Backspin (lub underspin) - odwrócona rotacja piłki w locie.

Ball toss - wyrzucenie piłki do góry przy serwisie.

Baseline - linia rozgraniczająca wielkość kortu.

Contre pied - w odniesieniu do tenisa oznacza "wziąć przeciwnika na przeciwkrok". Chodzi po prostu o posłanie piłki w kierunku przeciwnym w stosunku do oczekiwanego przez przeciwnika i kierunku jego biegu, a zatem znajdującego się w nierównowadze, z ciężarem ciała na niewłaściwej nodze, co uniemożliwia mu natychmiastową reakcję. Zagranie na przeciwkrok jest na ogół kończące.

Czop (ang. chop) - uderzenie nadające piłce rotacje wsteczną, przy czym w odróżnieniu do slajsa czopem uderza się piłkę wyższą, w każdym razie znajdującą się powyżej siatki.

Centerline - linia oddzielająca dwa pola serwisowe.

Chip shot - miękkie głębokie uderzenie ze wsteczną rotacją prawie dotykające siatkę zmuszając zawodnika przy siatce do zgrania woleja defensywnego, często używane przy returnach.

Drajw (ang. drive) - uderzenie na ogół z głębi kortu, mocne, z bardzo niewielką rotacją, inaczej nazywane uderzeniem płaskoliftowanym.

Double fault - podwójny błąd serwisowy, czyli dwa serwisy były autowe.

Drive volley - wolej grany z powietrza z uprzednim zamachem.

Dropshot - bardzo delikatne zagranie spadające tuż za siatką.

Drop volley - to samo zagranie jak dropshot tylko grane z pozycji wolejowej.

Forhend (ang. forhand) - uderzenie z prawej wewnętrzną stroną rakiety ( oczywiście u praworęcznych; u leworęcznych będzie to uderzenie z lewej, choć także wewnętrzną stroną rakiety).

Gem (ang. game) - po francusku "un jeu", ważna cześć seta. Seta rozgrywa się do 6 wygranych gemów, z tym że set uważa się za wygrany, o ile występuje różnica dwóch gemów, np. 6:4, 7:5, 8:6 itp. Wiele lat temu celem skrócenia gry wprowadzono gem rozstrzygający tzw. tajbrek.

Kontratak - poczynania na korcie umożliwiające zawodnikowi dojście do siatki przy równoczesnym wyeliminowaniu z tej pozycji przeciwnika.

Kort - plac do gry w tenisa o wymiarach 23,77 * 8,23 do gry pojedynczej i 23,77 * 10, 97 m do gry podwójnej. W połowie długości kort przecina siatka, która ma wysokość 0,915 m a po bokach 1,06 m.

Kros (ang. cross) - uderzenie piłki po przekątnej kortu, rozróżnia się krosy forhendowe i bekhendowe, krosy wolejowe, a nawet smecze i serwisy po krosie.

Lift - uderzenie piłki z rotacją awansującą (postępującą). Owa rotacja awansująca sprawia, że piłka po odbiciu się od podłoża nabiera przyśpieszenia.

Lob - uderzenie pozwalające przerzucić piłkę wysokim łukiem ponad przeciwnikiem.

Lob liftowany - lob, podczas którego zawodnik nadaje piłce rotacje awansującą. O ile zwykły lob zazwyczaj jest obronny, o tyle lob liftowany może być uderzeniem atakującym.

Mixed doubles - mecz zawierający dwie drużyny składające się z jednego mężczyzny i jednej kobiety.

Moon ball - bardzo wysoka piłka grana na końcową linie, zazwyczaj służy do zmiany tempa.

Passing shot - uderzenie, które sprawia, że piłka mija zawodnika znajdującego się przy siatce lub do niej podążającego.

Piłka długa - piłka plasowana pod linie końcową kortu. Strefa piłki długiej obejmuje 2-3 m końcowej części kortu.

Piłka krótka - piłka plasowana w okolice linii serwisowej na polu przeciwnika; nie mylić ze skrótem lub stop - wolejem.

Półwolej - uderzenie wykonywane natychmiast po zetknięciu się piłki z nawierzchnią kortu. Najczęściej stosuje się je w drodze do siatki lub podczas gry przy siatce, rzadko z głębi kortu.

Return - uderzenie forhendem lub bekhendem, bywa że i lobem, piłki którą przeciwnik wprowadził do gry serwisem.

Rotacja - ruch kołowy piłki wokół własnej osi, oczywiście podczas lotu, rozróżnia się rotację awansującą, wsteczną i boczną. Serwis - wprowadzenie piłki do gry mocnym uderzeniem. Polska nazwa serwisu - podanie.

Slajs (ang. slice) - uderzenie piłki z rotacją wsteczną lub wsteczno - boczną; inaczej nazywa się to uderzeniem ciętym lub podciętym.

Smecz (ang. smash) - zbijanie wysokiej piłki zagrywanej przez przeciwnika lobem. Smecz uderzany jest z ponad głowy bezpośrednio z woleja, ale także po wysokim odskoku piłki od nawierzchni kortu. Technika smeczu podobna jest do techniki serwisu, z tym, że przyczyna sprawcza lotu piłki jest inna.

Tajbrejk (ang. tie-break) - wprowadzony kilkanaście lat temu gem rozstrzygający, rozgrywany na ogół przy stanie seta 6:6. Zawodnik rozpoczynający ów gem serwuje na stronę forhendową; po rozegraniu pierwszej piłki przeciwnik serwuje dwukrotnie i dalej już na zmianę zawodnicy mają po dwa serwisy. Gra się do 7 punktów, przy czym powinna być różnica 2 punktów.

Topspin - uderzenie piłki z bardzo silną rotacją awansującą; owa bardzo silna rotacja nadawana jest piłce przez dodatkowy, "nakrywający", ruch nadgarstka ręki, w której zawodnik trzyma rakietę.

Uderzenie atakujące - we francuskiej literaturze tenisowej nazywa się to uderzeniem zbliżonym (un coup d'approche), ponieważ zawodnik wchodzi na piłkę, czyli uderza ją na linii wnoszącej po odbiciu się jej od podłoża.

Uderzenie kończące - to po prostu takie uderzenie, po którym zawodnik zdobywa punkt.

Wejście na piłkę - jest to wyrażenie gwarowe, ale powszechnie używane w środowisku tenisowym; oznacza uderzenie piłki znajdującej się na linii wznoszącej po odbiciu się od podłoża. Przy takim uderzeniu zawodnik musi zrobić krok lub dwa do przodu i stąd owo "wejście na piłkę".

Wolej - uderzenie piłki z powietrza.

Wymiana - wielokrotnie uderzanie piłki przez przeciwników, na ogół z głębi kortu, ale zdarza się także wymiana wolejowa, np. w deblu.

menu główne